beni rüzgara verme

Öfkeli bir deniz gibi

Üstünden atma beni

Yazdığın gibi silme

Yumlama parçalama

Ne yapsam kırılmaz diye

İtme koca dağlardan

Gidip gelip ağlatma

Bu bensiz yapamaz de

İçinin derinlerine sakla

Gösterme kimseye beni

Gönlünde tut bırakma

Kuşlara parçalatma

Çöllere koyup dönme

Gözden çıkarma beni

Tam her şeyimi aydınlatırken

Yeter bu kadar deyip sönme

Bir gidip bir gelip

Çocuk gibi oyalama

Korkutma yıldırma beni

Beni sakın bırakma

Afşar Timuçin

bir yaz günlüğü

Papatyadır elinde

Yazla yeşeren sıra dağlar.

Bir şarkıdır dilinde

Günden güne seni saran sonbahar....

Bir umuttur güldüğün,

Bir tutkudur sokaklar

Her gün seni çağırır,

Der ki; Sokaklardan geçmesen hayal olur uzaklar...

Ben senin şarkınım der,

Beni her gün başka söyle.

Bazen biraz tutkulu, bazen acılı biraz

İçinde sarı güller bulunsun......

Ben bir yolum, sen de benim yolcumsun.

Sakın geçme benden inanmayarak.

Sen benim savaşçımsın,

gözü pek çocuğumsun

Sen güzelsin, en güzel.

Denizlerden daha güzel,

En güzel çiçeklerden ve seslerden.

En güzel denizlerden.....

Afşar Timuçin

Güneşin alevden saçları

Güneşin alevden saçları

Aşınca karşı ki tepeden

Gölgeler sarar yamaçları

Ürkerim gelecek geceden...

Bütün dertler beni bekler

Yatağımın baş ucunda

Esir kalır tüm dilekler

Kaderimin avucunda

Teselli etmiyor gönlümü

Ne yıldız ne de ay bu gece

Beklerim hasretle gülümü

Yalvarıp göklere her gece

doğan canku dan