gelse de trenden ikimiz insek
camları buğulu iki tas çorba
bir kitap--çantana korkup tutunmuş
kağıda samandan şiiri zorba
ve hışırdıyan o uykudan geçsek
sobanın ayrımsız adaletinden
çok büyük bir yağmur işte başlamış
kimse çıkmayacak bugün evinden
böyle susuyorum ben çok değiştim
sense nasıl denir-- hala o kızsın
dinle ağlayarak çıkrık sesini
işte şu dünyada yapayalnızsın
her neyi dilesek burada olmaz
en büyük erdemi bunun,susamak
yalar yarasını içte bir geyik
hepsi bu kadardır;adı yaşamak
Süleyman Çobanoğlu
Posts
